صفحه در حال
بارگذاري است!
لطفا کمي صبر کنيد...
|
|
تف به مرامت عوضی
|
|||
|
درباره وبلاگ
 خیلی زود عاشق شدم
و خیلی زود آن را از دست دادم هنوز به آنچه که استحقاقش را داشته ام نرسیدم ولی منتظرم! منوي اصلي
آرشيو مطالب
آرشيو موضوعي
پيوندها
آمار وبلاگ
افراد آنلاين: تعداد بازديدها: |
تو به من خندیدی
و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم باغبان از پی من تند دوید سیب را دست تو دید غضب آلوده به من کرد نگاه سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک و تو رفتی و هنوز سالهاست که در گوش من آرام آرام خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم و من اندیشه کنان غرق این پندارم-که چرا خانه کوچک ما سیب نداشت
/ نوشته شده توسط علی در دوشنبه بیست و نهم تیر 1388 و ساعت 2:45 |
به آن يار سفر كرده كه اشتياق را در چشمم نخواند:
تو نمي دانستي تو نمي دانستي ! مردي از روزنه ديدۀ خويش رند و دزدانه به تو مي نگريست و تو را ، عشق تورا در دلش جا مي داد و تو هم بي خبر از آنچه كه هست با رقيبش خوش و بش ميكردي او تماشا مي كرد و فقط گهگاهي آهي از گوشۀ دل سر مي داد چقدر دشوار است كه ببيند بلبل نوگلش در قفس خار وشان در بند است تو نمي دانستي تو نمي دانستي اينكه مغرور ترين عاشق شهر بر لبش اسم تو بود وقت بيداري و خواب دائما فكر تو بود شعرها از تو سرود شعر هايي كه زعشق تو حكايت مي كرد و به اين دلخوش بود روزي از گوشه چشمان ترش پي ببري كه تو را مي خواهد ولي از دست تو دلگير نبود تو نمي دانستي ! تو نمي دانستي ! كه به هنگام سفر اشك دلداده ترين مرد زمين بدرقۀ راهت بود و دو چشمي عاشق كه تورا تا افق دور تماشا مي كرد بي تفاوت رفتي آسمان شاهد بود اينكه دستان پر احساس كسي تا سحر بالا بود و دعا كرد تو را آنهمه نذر و نياز و صدقه كه تو سالم برسي تو نمي دانستي تو نمي دانستي وسط خانه اين مرد غريب تك درخت بيديست كه به روي صفحه هر برگش نام تو حك شده است تو نمي دانستي همچنان بي خبري ماه فروردين است و از آن حادثه ده سال گذشت و تو مادر شده اي ! در كنار ساحل مرد با موي سپيد عاشق اما تنها ! به افق مي نگرد و به خود مي گويد: اگر او مي دانست! اگر او مي دانست! / نوشته شده توسط علی در جمعه پنجم تیر 1388 و ساعت 12:20 |
خیلی نامردی! خیلی نامردی به خاطر اینکه انقدر راحت همه چیو تموم کردی! خیلی نامردی به خاطر تموم رویاهاییم که خط خطیشون کردی! خیلی نامردی به خاطر همه ی روزایی که ذهنمو پر کردی! خیلی نامردی به خاطر همه ی اون روزایی که با هم بودیم! خیلی نامردی به خاطر همه ی اون روزایی که با هم خندیدیم! خیلی نامردی به خاطر همه ی اون قصه هایی که با هم بافتیم! خیلی نامردی به خاطر اون دوست دارمایی که همش توی گوشم می گفتی! خیلی نامردی به خاطر اون روزایی که دست تو دست برام می خوندی! خیلی نامردی به خاطر اون شعرایی که برام گفتی! خیلی نامردی به خاطر اون شعرایی که برات گفتم! خیلی نامردی به خاطر اون روزا که برام فقط تو بودی! خیلی نامردی به خاطر اون روزایی که برات فقط من نبودم! خیلی نامردی به خاطر اون رویاهایی که واسش ساختی! خیلی نامردی به خاطر اون روزایی که ذهنشو پر کردی! خیلی نامردی به خاطر اون روزایی که با هم بودید! خیلی نامردی به خاطر اون روزایی که تنها بودم!خیلی نامردی به خاطر اون روزایی که باهم خندیدید! خیلی نامردی به خاطر اون غصه هایی که خوردم! خیلی نامردی به خاطر اون قصه هایی که باهم بافتید! خیلی نامردی به خاطر اون قصه هایی که پارشون کردم! خیلی نامردی به خاطر اون دوست دارمایی که تو گوشش گفتی! خیلی نامردی به خاطر اون اشکایی که واست ریختم! خیلی نامردی به خاطر اون شعرایی که واسش گفتی
/ نوشته شده توسط علی در شنبه دوم خرداد 1388 و ساعت 20:41 |
دوستت دارم
/ نوشته شده توسط علی در چهارشنبه ششم آذر 1387 و ساعت 2:6 |
وقتی نمیای بخونی چه فرقی می کنه تقدیم به کی بکنم این دو بیتی رو؟
رفتی تو ندیدی که چه محشر کردم
با اشک تمام کوچه را تر کردم روزی که سکوت خانه دق مرگم کرد وابستگیم را به تو باور کردم / نوشته شده توسط علی در سه شنبه پانزدهم مرداد 1387 و ساعت 17:30 |
هنوزم عاشقتم ع...
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
بی وفا حالا كه من افتاده ام از پاچرا نوشدارویی و بعد از مرگ سهراب آمدی سنگدل این زودتر میخواستی حالا چرا؟ عمر مارا مهلت امروز و فردای تو نیست من كه يك امروز مهمان توام فردا چرا نازنينا ما به ناز تو جوانی داده ايم ديگر اكنون با جوانان ناز كن با ما چرا وه كه با اين عمر های كوته بی اعتبار اينهمه غافل شدن از چون منی شيدا چرا؟ آسمان چون جمع مشتاقان پريشان مي كنی در شگفتم می نمی پاشد ز هم دنيا چرا شهريارا بي حبيب خود نمی كردی سفر راه عشق است اين يكی بي مونس و تنها چرا / نوشته شده توسط علی در جمعه دهم خرداد 1387 و ساعت 23:46 |
من از ديوار.......!!! با غم کارها دارم...
من آخر می روم جايی که بين خانه هايش نيست ديواری به آنجا می روم که انسان به انسان نيست آزاری من از ديوار بيزارم هزاران قصه ناگفته از ديوارها دارم من اينجا سخت بيمارم و با غم روز و شب در خلوت تنهايی خود کارها دارم غم انسان تنها می چکد از نوک گفتارم من از ديوار بيزارم من از عمق سکوت خانه های کور می آيم من از پيش فقيرانی که هستند از شماها دور می آيم من آنجا مرگ را ديدم من آنجا مرگ يک رگبرگ را ديدم من آنجا فقر را با نيستی پيوند مي دادم من آنجا باد را ديدم که روی گونه مفلوک بيماری نشان و لوحه جاويد می کوبيد من از ديوار بيزارم هزاران قصه نا گفته از ديوارها دارم و با غم روز و شب در خلوت تنهايی خود کارها دارم غم انسان تنها می چکد از نوک گفتارم من اينجا سخت بيمارم / نوشته شده توسط علی در شنبه چهارم خرداد 1387 و ساعت 1:50 |
گاهي آرزو مي کنم...
کاش هرگز نمي ديدمت تا امروز غم نديدنت را بخورم!!! کاش لبخندهايت آنقدر زيبا نبودند که امروز آرزوي ديدن يک لحظه فقط يک لحظه از لبخندهاي عاشقانه ات را داشته باشم! کاش چشمان معصومت به چشمانم خيره نمي شد تا امروز چشمان من به ياد آن لحظه بهانه گيرند و اشک بريزند! کاش حرف هاي دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با خود نگويم " آخه او که ميدونست چقدر دوستش دارم!!!!"
/ نوشته شده توسط علی در دوشنبه پانزدهم بهمن 1386 و ساعت 18:45 |
اونی که میدونی دوستت دارم.اگه خوندی نظر بده
رفتی موندم با این همه درد اگرچه نیستی یاد تو اینجاست هرجا که رفتی خدا به همرات / نوشته شده توسط علی در چهارشنبه بیست و ششم دی 1386 و ساعت 3:30 |
من چه جوري تو رو می خواستم؟ تو چه جور از من گذشتي!!!
نزدیک یک سال هست که وبلاگ رو اپ نکردم.دیگه دلیلی نمیبینم که اپ کنم.خودم همه پل های پشت سرم رو خراب کردم.می دونم میای و میخونی.میدونم میگی چرت نوشتم.ولی من به خاطر اینکه بهت فکر نکنم دست به این کار زدم.فکر می کردم میتونم از یادم ببرمت.خوب چیکار کنم نمیشه؟
اولین باری که دستتو دادی دستم یادته؟اومدی تو اتاقم!به بهانه کامپیوتر!من بهت گفتم بزرگترین ارزوم اینه که کوچکترین ارزوی تو باشم.تو بهم گفتی بزرگترین ارزوم هستی ! ! ! یعنی همش دروغ بود؟من که از جون و دل دوستت داشتم ! ! ! قبول کن این حق من نبود. روزایی که میرفتی امتحان یادته؟با دوستت هر روز از جلوی خونمون رد می شدی؟یادته با هم می رفتیم بیرون؟الان من فقط با خیال تو راضیم.خوشبختانه این چیزی هست که نمیتونی از من بگیری. کاش مـی دونستی زندگی کوتاست ... کاش از ثانیه ها و لحظه های زندگی کنار هم لذت می بردیم ... کاش قلب من رو برای شکستن انتخاب نمی کردی ...کاش منو را دوست داشتی ...کاش بودی تا به تو تقدیم کنم: بعد از رفتنت...... شبی از پشت یک تنهایی نمناک بارانی
/ نوشته شده توسط علی در جمعه بیست و سوم شهریور 1386 و ساعت 2:39 |
خدایا!
به رغم تمامی تلاش هایم
شکست خورده ام .
نیازمند آن نیرو ، شهامت و ایمانی هستم
تا دریابم که در هر چه روی می دهد
رحمت تو نهفته است.
مرا خردی بخش
که شکست را توقف نداند
وآن را نردبانی برای فراز به اوج ببیند
تا دریابم ، راه موفقیت من را
شکست های بی شمار هموار می کند
/ نوشته شده توسط علی در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 13:33 |
خدایا!
به رغم تمامی تلاش هایم
شکست خورده ام .
نیازمند آن نیرو ، شهامت و ایمانی هستم
تا دریابم که در هر چه روی می دهد
رحمت تو نهفته است.
مرا خردی بخش
که شکست را توقف نداند
وآن را نردبانی برای فراز به اوج ببیند
تا دریابم ، راه موفقیت من را
شکست های بی شمار هموار می کند
/ نوشته شده توسط علی در سه شنبه سوم مرداد 1385 و ساعت 13:33 |
مرا ديگر تاب تحمل نيست اين شامگاهان سرد هم همان اندك توانم را گرفته ميخواخم بروم دور بشوم حتي يك شهر آنطرف تر هر جا فقط اينجا نه هر كجا كه اينقدر پس كوچه ي اشنا نداشته باشد مي خواستم بمانم عادت كنم بي تو گذر كردن از همه اين كوچه ها به جاي خالي نگاه پنهان شده ات پشت شيشه هاي بخار گرفته و نوازش صدايت كه مرهمي بود اين همه گذشت و من درد را تجربه كردم پايانش را به انتظار نشستم اما تنها توانم به پايان رسيد ديگر هراسي از سفر و بيگانگي ندارم چه باك بيگانگي كه من در اشنا ترين ديار اين همه غريبم مرا ديگر تاب و تحمل اينجا ماندن نيست...
/ نوشته شده توسط علی در دوشنبه دوم مرداد 1385 و ساعت 2:54 |
تو اگر میدانستی
که چه طعمی دارد خنجر از دست عزیزان خوردن از من خسته نمی پرسیدی که چرا تنهایی
/ نوشته شده توسط علی در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385 و ساعت 15:26 |
خیانت تو به من اموخت ... !
چيزى فراتر از تجربه يادم دادى.
مرا دلخوش به دانستن زبان نگاه بود. نگاهش به من چيزى مى گفت،يعنى گمانم اين بود.شناختى از او در من ايجاد مى کرد. چه ساده دل بودم. او گفت:من اين چنين نيستم. خودش گفت. چه طور ممکن بود؟ نگاه مرا فريفته بود. ديگر سخن را کى توانم باور؟ / نوشته شده توسط علی در چهارشنبه بیست و یکم تیر 1385 و ساعت 22:53 |
ان سفر کرده که صد قافله دل همره اوست ای خدا هر کجا هست به سلامت دارش / نوشته شده توسط علی در چهارشنبه بیست و یکم تیر 1385 و ساعت 8:19 |
انگار شاعر این شعر رو واسه من گفته:
زير اين گنبد نيلي زير اين چرخ کبود توي يک صحراي دور يه برج پير و کهنه بود يه روزي زير هجوم وحشي بارون و باد از افق کبوتري تا برج کهنه پر گشود برج تنها سر پناه خستگي شد مهربونيش مرهم دل خستگي شد اما اين حادثه برج و کبوتر قصه فاجعه ي دل بستگي شد باد و بارون که تموم شد اون پرنده پر کشيد التماس و اشتياقو ته چشم برج ندبد عمر بارون عمر خوشبختي برج کهنه بود بعد از اون حتي تو خوابم اون پرنده رو ندبد اي پرنده ي من اي مسافر من من همون مسافر تنها نشينن هجرت تو هر چي بود معراج تو بود اما من اسير مرداب زمينم / نوشته شده توسط علی در پنجشنبه پانزدهم تیر 1385 و ساعت 2:13 |
و بدان از عشق ... بدان که عشق را نیز باید در بازار شهر قیمت کرد...! / نوشته شده توسط علی در سه شنبه سیزدهم تیر 1385 و ساعت 2:25 |
سلام هیچ می دونستید که عشق دارای ویتامینه!؟ حالا عشق به هرچی! و تا زمانی که عشق ما همراه با این ویتامین ها باشه ما دارای زندگی بهتر و خوش تری هستیم و نیز هر یک از این ویتامین ها دارای مخزنی هستند که تا موقعی که مخازن پر باشه هیچ خللی در زندگی انسان وجود نداره.. ویتامین های ده گانه عشق 1- ویتامین خ- عشق و حمایت از طرف خداوند 2- ویتامین و- عشق و حمایت از طرف والدین 3- ویتامین ف- عشق و حمایت از طرف فامیل، دوستان 4- ویتامین د- عشق و حمایت از طرف کسانی که همان هدف ما را دارند 5- ویتامین خ2- عشق و حمایت از طرف خودمان 6- ویتامین ر- عشق و حمایت از روابط دویستانه، شراکت، عاشقانه 7- ویتامین و- عشق و حمایت کسی که به ما وابسته است 8- ویتامین الف- پس دادن دین به اجتماعی که در آن به سر می بریم 9- ویتامین ج- پس دادن دین به جهانی که در آن به سر می بریم 10-ویتامین خ3- خدمت به خداوند / نوشته شده توسط علی در سه شنبه سیزدهم تیر 1385 و ساعت 1:15 |
واسه بهترینم...
تو...تو ای عزيز تر از جمله کسان من رنج ميبری؟
تو نيز در شراره های آتش غم ...در شعله های اندوه و حزن ميسوزی ؟ چرا کبوتر اميد من؟ مگر نميدانی من در هر کجا که باشم نگران تو هستم ؟ مگر آگاه نيستی که همواره بتو ميانديشم ؟ در روياهايم...در خواب و بيداری ام... در تصور و خيالم .تو چون خورشيدی تابناک ...چون شهابی پر فروغ ميدرخشی.ميدرخشی و به قلب من نيز نور عشق... نور آرزو و اميد ميتابانی . هميشه با تو هستم. پيوسته با خيال تو زندگی ميکنم .و همه وقت وجودت را کنار خود احساس مينمايم. تو ديگر خود من هستی ...همه چيز من هستی ... وقتيکه ميانديشم که ممکن است تا چند روز ديگر نامه ام ...اين پيک آشنای قلبم به تو نرسد اشک در چشمهايم موج ميزند ؟ آخر ميدانی؟ بهر ميزان که تو مرا دوست ميداری من بيش از آن بتو عشق ميورزم.عشق من به تو عشقی خدايی و جاودانی است . راستی اين عشق مقدس بيک کاخ آسمانی و سرفراز چون گنبد افلاک نمي ماند؟ / نوشته شده توسط علی در جمعه دوازدهم اسفند 1384 و ساعت 0:19 |
|
||
-
autostart="true">